Ignacy Krasicki
Bajki i przypowieści
Przyjaciel
«Uciekam się — rzekł Damon — Aryście, do ciebie,
Ratuj mnie, przyjacielu, w ostatniej potrzebie:
Kocham piękną Irenę. Rodzice i ona
Jeszcze na moje prośby nie jest nakłoniona».
Aryst na to: «Wiesz dobrze, wybrany z wśród wielu,
Jak tobie z duszy sprzyjam, miły przyjacielu.
Pójdę do nich za tobą!» Jakoż się nie lenił:
Poszedł, poznał Irenę i… sam się ożenił.
