Sonet w duchu nowo platońskim

kwietnia 07, 2016

heart-1192662_640

Michał Anioł

Sonet w duchu nowo platońskim, wzorem Dantego.

Tłum.Edward Porębowicz

Życiem miłości mej — nie serce moje,
Bowiem tęsknota moja bezserdeczna
Tam dąży, gdzie jest obłędu bezpieczna,
Gdzie przed płochością zamknięte podwoje.

Miłość — duch boży w swojej praistocie,
Tobie blask, a mnie moc dała pojętną;
Co w tobie jeszcze ziemskie nosi piętno,
To wiatyk mojej niebiańskiej tęsknocie.

Jak żar i światło zjawiają się razem,
Podobnie wieczne piękno i kochanie;
Toż ja, gdy ziemską z siebie myśl otrzęsę,

Aby się nieba nacieszyć obrazem —
Gdzie było naszych dusz pierwsze poznanie
— Oczyma niemi śpieszę pod twą rzęsę.

Córa AlbionuSonet w stylu Petrarki