bajka

  • Bławatek

    Iwan Kryłow Bławatek Bławatek, w bujnej rosnący trawie, zwarzony chłodem kwietniowej nocy, osłabiony, zwiędły prawie, tak o doli swej sierocej nad ranem, smutny, szeptał wietrzykowi: „Ach, słonecznego braknie mi tchnienia, do złocistego tęsknię promienia… Niech wzejdzie słońce – wnet mnie uzdrowi”. Żuk, co w pobliżu na liściu się pasł, usłyszawszy […]

    Czytaj więcej
  • Dwaj chłopcy

    Iwan Kryłow Dwaj chłopcy „Nie ma lekcji! – zawołał Jaś uradowany. – Chodź, Stefek, do ogrodu…”. „Po co?” „Rwać kasztany”. „Eh, pomysł…” „Co, niedobry?” „Też ci się zachciewa rwać owoce z takiego wysokiego drzewa. Dosięgniesz?” „Nie dosięgnę, lecz od czego głowa? Wlezę tobie na plecy i sprawa gotowa. Tyś mocny”. […]

    Czytaj więcej
  • Jowisz i żaba

    Iwan Kryłow Jowisz i żaba Żaba, u stóp pagórka w bagnie mieszkająca, zapragnęła na wiosnę zbliżyć się do słońca. Chociaż nieświetnym była piechurem, wgramoliła się na górę i u samego jej szczytu, pełna zachwytu, znalazła parów, a w tym parowie apartament co się zowie: trawa gęsta, wonne zioła, piękny widok […]

    Czytaj więcej
  • Kot i słowik

    Iwan Kryłow Kot i słowik Słowika kot pochwycił zbój, W biedne ciałko wpił się szponem I cisnąc je, łagodnym tak przemówił tonem: „Słowiczku, pieszczotku mój! Słyszę, jak cię za pieśni wysławiają wszędzie I w najlepszych śpiewaków stawiają cię rzędzie. Od lisa-kuma słyszałem, Że głos masz klarowny I że twój śpiew […]

    Czytaj więcej
  • Wrona i kokoszka

    Iwan Kryłow Wrona i kokoszka Kiedy książę pan Smoleński dla zgotowania czelnym najezdnikom klęski chciał, by się w potrzask do Moskwy dostali, i poświęcił ją jako łup nowych Wandali, wszyscy mieszkańcy – czy biedak, czy pan – nie tracąc czasu, zgodnie, w jednej chwili niby pszczoły wyroili z rodzinnego miasta […]

    Czytaj więcej
  • Mysz i szczur

    Iwan Kryłow Mysz i szczur Sąsiedzie – zadyszana rzecze mysz do szczura – „Czyś słyszał wielką nowinę? Mówią, że kot zabity, zginął w lwich pazurach. Nareszcie będzie spokój, odetchniemy krzynę”. „Nie bądź, kochanie, tak rada – Szczur jej na to odpowiada – I nadziei próżnej nie żyw! Gdy rozgorze bój […]

    Czytaj więcej
  • Orzeł i pszczoła

    Iwan Kryłow Orzeł i pszczoła Widząc Pszczołę, co pyłek dobywała z kwiatka, zakrakał dumny Orzeł: „Mizerna istoto, pracujesz i pracujesz ciągle tylko po to, by w ulu syta była twych siostrzyc gromadka. Jaką ci takie życie daje satysfakcję? Czyż nie ma krzywdy w tym fakcie, że ślady twojego czynu we […]

    Czytaj więcej